(epidurale adhesiolyse)

Inleiding

Wat is een epiduroscopie?

Een epiduroscopie is een kijkoperatie in de epidurale ruimte, de ruimte die zich tussen de ruggenmergvliezen in het wervelkanaal bevindt. Bij de behandeling wordt gebruik gemaakt van een epiduroscoop: dit is een dun slangetje (2 mm) met aan het uiteinde een speciale kleine camera. Naast de camera bevindt zich een extra katheter om te kunnen spoelen en om medicijnen doorheen te kunnen geven. Met behulp van een epiduroscoop kan de zogenaamde epidurale ruimte worden onderzocht en aansluitend een behandeling plaatsvinden.
Epiduroscopie wordt toegepast bij patiënten met chronische lage rug- en beenpijnklachten, waar verklevingen of irritatie als oorzaak van pijnklachten wordt vermoed. Na een ontstekingsreactie of operatie vormt zich littekenweefsel (verklevingen) in het ruggenmergkanaal. Deze verklevingen kunnen leiden tot irritatie van de zenuwwortels waardoor pijnklachten ontstaan. MRI- of CT-scan laat de aanwezigheid van littekenweefsel soms onvoldoende zien.

Epiduraalinjectie

Wat is het doel van een epiduroscopie?

  • Opsporen van irritatie, beknelling, bindweefsel vorming (fibrose) en verklevingen (adhesies) van een zenuwwortel.
  • Aantonen van de uitgebreidheid van verklevingen die niet zichtbaar zijn op MRI.
  • Losmaken van het littekenweefsel, wat tot ruimte voor de zenuwwortel kan leiden en daarmee verlichting van de pijnklachten kan geven.
  • Medicatie toe dienen vlakbij de geïrriteerde zenuwwortel(s).

Behandeling

Voor deze behandeling wordt u gezien op de pre-operatieve poli. De behandeling vindt plaats op de operatiekamer. U wordt aangesloten aan een monitor voor continue controle van uw bloeddruk, hartslag en zuurstofgehalte in het bloed. Tijdens de procedure ligt u op uw buik. U krijgt een infuus waardoor u een licht slaapmiddel krijgt (sedatie). De huid ter hoogte van de stuit wordt ontsmet en er worden doeken geplakt voor het creëren van een steriele omgeving. Daarna wordt de huid verdoofd.

Onder röntgendoorlichting wordt een speciale holle naald ingebracht ter hoogte van het stuitje. Hier doorheen wordt de epiduroscoop tot in de epidurale ruimte opgeschoven.
Om te onderzoeken waar eventuele verklevingen zitten, wordt een contrastvloeistof ingespoten. Er zal dan door het bewegen van de epiduroscoop en door het inspuiten van vloeistof en medicatie getracht worden deze verklevingen losser te maken. De diagnostische waarde kan beperkt zijn door slecht zicht vanwege het epidurale vet en de hier aanwezige bloedvaten. De behandeling duurt ongeveer één uur.

epi 01epi 02

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de figuur ziet u de hiatus sacralis afgebeeld.
Dit is een opening in het heiligbeen (het sacrum), ter hoogte van de stuit. Via deze ingang wordt de camera in de epidurale ruimte gebracht.

Complicaties

Ernstige complicaties komen zelden voor. Wel is een aantal bijwerkingen mogelijk.

  • Bloeduitstorting: deze kan ontstaan als een bloedvaatje is geraakt. Dit veroorzaakt een blauwe plek en soms ook wat napijn.
  • U kunt na de behandeling tijdelijk spierkrampen in uw benen krijgen.
  • Tijdelijke plasproblemen en krachtsverlies in de benen door de lokale verdoving.
  • Het ruggenmergvlies kan worden aangeprikt. Dit kan tijdelijk aanleiding geven tot hoofdpijn, die meestal vanzelf verdwijnt. Als dit gebeurt, krijgt u het advies om veel te drinken en enkele dagen plat te liggen. Indien de hoofdpijn na één week niet is verdwenen, neem dan contact op met de pijnpoli.
  • Voor het onderzoeken van de epidurale ruimte moet deze worden opgevuld met fysiologisch zout, waarbij bijwerkingen kunnen ontstaan door een teveel aan vocht dan wel door de druk waaronder het wordt geïnjecteerd; denkt u hierbij aan hoofd- en nekpijn of/en tintelingen.
  • Van enkele gevallen in de Verenigde Staten is bekend dat zich na deze behandeling (tijdelijke) blindheid op hogere leeftijd (> 70 jaar) heeft voorgedaan. Als u al oogproblemen heeft, meldt dit dan voor de behandeling aan uw arts.
  • Bij elke ingreep is er een beperkt risico op het ontstaan van een infectie. Om dit te voorkomen krijgt u voorafgaande aan de behandeling via het infuus antibiotica toegediend. Wanneer u koorts krijgt binnen 3 dagen na de behandeling, neemt u dan contact op met de pijnpoli of met het ziekenhuis
  • Toename van pijnklachten: zeer zelden ontstaan er door de behandeling meer pijnklachten

Na de behandeling

U hebt een klein wondje aan de stuit dat vanzelf heelt. Hier kan napijn optreden, die enkele dagen tot weken kan aanhouden. U kunt hiervoor een pijnstiller nemen. Dit kan uw eigen pijnmedicatie zijn of paracetamol volgens op de bijsluiter aangegeven dosering.

Bedrust/mobiliseren

  • U heeft de tot 3 uur na de ingreep bedrust, daarna mag u onder begeleiding uit bed.
  • U mag op uw zij, rug of buik liggen.
  • Als alles in orde is mag u dezelfde middag of anders de volgende morgen naar huis.
  • De dag van de behandeling dient u rustig aan te doen (geen zware werkzaamheden of sporten). De dag na de behandeling mag u uw activiteiten en werkzaamheden weer oppakken, tenzij anders is afgesproken met uw arts.

Belangrijk

Omdat u tijdens de behandeling medicijnen krijgt mag u niet zelf een auto of fiets besturen. Regel dus vooraf uw vervoer naar huis!

Resultaat

Het uiteindelijke resultaat van de behandeling is meestal pas na weken tot maanden goed te beoordelen. U krijgt een poliklinische controle afspraak voor over 6 weken.

Patiëninformatiebrochure:

pdfLees en print deze informatie als patientinformatiefolder (PDF)(420 kb)

Pijnbehandelingen

Go To Top